Til naar het buitenland: “Lijkt me lachen”

Het was voor AZ relatief rustig tijdens de transferzomer. Maar daar komt nu verandering in. Guus Til is al in Moskou voor een medische keuring bij Spartak. Terwijl de pers en de fora massaal communiceren over het bedrag dat deze transfer oplevert en hoe Max Huiberts (Technisch Directeur) dat nu weer geflikt heeft, wil ik stilstaan bij de vraag: wat gaan we missen nu Til zijn laatste wedstrijd voor AZ heeft gespeeld?

#1 Een winnaar
Til is een kind van de club. Hij voetbalt bij AZ sinds 2011 met heel veel plezier en dat straalt van hem af. In de jeugd deed hij natuurlijk al leuk mee maar hij werd door de trainers van AZ nooit bestempeld als een groot talent. Des te meer respect als je dan op je 20e aanvoerder van het eerste wordt. Dat getuigt van doorzettingsvermogen en de wil om te winnen. Dat zit er gewoon in gebakken. Soms is dat voor ouders een uitdaging. Want wat doe je als je zoon de tegenstander geen hand wil geven omdat hij zojuist is ingemaakt met 9-0? Je schorst hem. Dat heeft zijn moeder gedaan toen pruikie (Guus’ bijnaam) nog bij Geinburgia speelde. Mocht ‘ie de volgende wedstrijd niet meedoen.

#2 Een bruggenbouwer
Dat er veel inwoners van de Bijlmer oorspronkelijk uit Afrika komen is bekend. Dat de oer-Hollandse familie Til van Zambia – waar Guus geboren is – naar Amsterdam Zuid-Oost verhuisde is best opmerkelijk te noemen. Op zijn 3e kwam hij in de Bijlmer wonen waar hij opgroeide tussen allerlei verschillende culturen. Later zou hij aan een Nederlands dagblad zeggen dat hem dat ontzettend verrijkt heeft. Ook thuis werd hij met de wereld geconfronteerd: zijn ouders zijn ontwikkelingswerkers en daarom is de band met Afrika sterk. Guus voetbalde urenlang in Zuid-Oost op pleintjes en Cruijff Courts en is daardoor streetwise geworden. Met die bijzondere achtergrond is hij een atypische voetballer. En dat zie je terug in de bonte selectie van AZ: Til lijkt met iedereen goed overweg te kunnen en is erg geliefd. Zijn rol als aanvoerder is in die zin ook terecht.

#3 Een intelligente, humoristische en onbevangen mediaperformer
Als aanvoerder bouw je niet alleen bruggen maar heb je ook een bepaalde verantwoordelijkheid. In mediaoptredens valt hij altijd op door zijn nuchtere, goedlachse, onbevangen, humoristische maar zeker ook zelfkritische blik. Dat hij niet meer Instagram volgers heeft komt niet alleen door het geringe aantal posts maar ook door het feit dat hij niet bij een klassieke top 3 club speelt. En misschien omdat hij de voetbalwereld heel apart vindt. Desondanks smult iedereen van zijn interviews, zoals vaak te lezen is. Dat voetballers dom zouden zijn gaat zeker niet bij Til op die VWO heeft afgemaakt en al bij een Hogeschool stond ingeschreven maar uiteindelijk voor het profvoetbal ging toen hij in de selectie werd opgenomen. Hij is sociaal volwassen terwijl hij toch ook jonge hondengedrag vertoont. Dat is een mooie en vrij unieke combinatie. Hoe ver was jij in je ontwikkeling op die leeftijd? Ik zou hem dit zelfs nu, met dubbel zoveel levensjaren, niet nadoen! Dat zegt trouwens ook iets over de manier waarop AZ spelers opleidt en scout. Al eerder is mij opgevallen dat ook een jongen als Koopmeiners wijze interviews afgeeft voor iemand van zijn leeftijd.

#4 Een sterke aanvallende middenvelder
Buiten zijn sociale skills gaan we natuurlijk een sterke aanvallende middenvelder missen. Til was maar 2 volle seizoenen (en een beetje) actief bij AZ1 maar is van enorme waarde geweest. Afgelopen seizoen was hij met 12 goals clubtopscorer en is er mede dankzij hem afgerekend met een soort Calimero syndroom doordat hij matchwinner was tegen Ajax en PSV: AZ kan dus toch winnen van top-3 clubs!
Guus’ vertrek komt niet als een verrassing. Vorig jaar al gaf hij aan dat het hem lachen leek om direct na AZ naar het buitenland te gaan. Dit resulteerde een aantal maanden geleden al in wat oogcontact met de Russen en lijkt zich dit weekend te concretiseren in de vorm van een contract. Ook voor het bedrijf AZ is zijn vertrek niet iets wat een verrassing mag zijn of zorgen moet baren. In het Bestuursverslag 2017/2018 lees je dit terug: het is “elk seizoen een gegeven dat er een aantal transfers plaatsvinden van spelers, die een volgende stap maken naar een andere club […]. AZ heeft bewezen dit telkens weer te kunnen opvangen”. Dat doet echter niets af aan het feit dat ik Guus zal gaan missen. Met zijn bijzondere achtergrond is hij het type voetballer waarover je een biografie zou kunnen schrijven. Maar dat zou dan wel pas geschreven worden na zijn avontuur bij Spartak Moskou: hoe zal hij zich in het minder tolerante Rusland bij de volksclub staande houden?

Hoe dan ook, Til is een groot voorbeeld voor de huidige generatie spelers van AZ maar misschien ook wel voor alle voetballers in Nederland. Guus, geluk gewenst! Blijf lachen.

Plaats een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: